Dakota Story

Zmęczona. Chyba zbyt wiele od życia chcę.

Wybrałam chyba najtrudniejsze studia (konkurować mogło by jeszcze prawo) i bynajmniej tego nie żałuję. Gorzej, mam syndrom masochisty- dokładam sobie zajęć, żeby nie siedzieć w miejscu. Wychodzi mi to. Niestety. Będę spać i odpoczywać po śmierci.

Dziś spędziłam cudowny dzień na uczelni. Jak zawsze słodko pochrapywałam na ulubionych zajęciach by zakuwać jak szalona gdy nadejdzie czas sesji. Kocham to. Wiem, wiem... przecież mogła bym uczyć się systematycznie, bla bla... to nie mój styl, niestety. Czekam z upragnieniem na zajęcia na których pokroję sobie trupy. To dopiero będzie hardcor- babranie się we wnętrznościach truposzy. Mam nadzieje, ze nie będę jedną z rzygających dalej niż widzą(Jak ktoś spożywa(ł) posiłek w tym momencie to proszę o wybaczenie). Zawsze nieprzyjemnie kojarzyły mi się białe, jednorazowe rękawiczki- wyglądały jak ręce dawno już zimnego trupa. Co to będzie jak zobaczę takiego na żywo?
Są dwie opcje (znając siebie samą):
a) zwymiotuję,
b) jak gdyby nigdy nic będę np. szukać stolca w jelicie grubym.

Motywujące.